ISLA SORNA 330 kilometrów na zachód od Kostaryki
WSTĘP WZBRONIONY
Płyńmy już.
Proszę, przyjacielu.
Podpłyń tak blisko jak się da!
Dostaniesz premię, jeśli będziemy zadowoleni.
Podpłynę blisko, ale niezbyt blisko.
Chyba nie chcecie, by was pożarły.
- Gotowy, amigo? -Gotowy!
Raz, dwa, trzy!
DINO-LOT
Eric, w górę!
Boisz się?
Jest wspaniale.
Widzisz już coś?
Jeszcze nie.
- Co to było? -Nie wiem.
Trzymaj się!
- Co się dzieje? -Trzymaj się!
Niech przestaną!
Co się z nimi stało?
Nie wiem. O Boże.
- Spadniemy! -Nie.
Odepnę nas!
- Puść linę! -Spadniemy!
Zabierz ręce!
Szybko!
Dobra, lecimy!
Wszystko będzie dobrze.
Charlie, te są roślinożerne. Nie walczyłyby ze sobą.
Ale te są mięsożerne i uwielbiają walczyć.
Rozrywają sobie gardła zębami i pazurami.
Alan, on ma trzy lata. Poczekaj, aż skończy pięć.
Racja. Przepraszam, Charlie.
- Ellie? -Tak?
Dzwoni Tom. Chce porozmawiać o ostatnim rozdziale.
Powiedz mu, by zostawił cytat z Hornera. Mój wydawca uważa się za paleontologa.
Cześć, Mark!
Skarbie, zobacz, kto przyszedł.
To jest Alan.
Miło cię poznać, Alan.
Tato, to jest roślinożerny dinozaur, a to jest Pan Dinozaur.
Pan Dinozaur?
Jack, powiedz, jak mam na imię. Czy mam na imię Alan?
Mam na imię Alan?
Kiedyś mnie znał.
- Smutne, co? -Proszę.
Dzięki. Mark pracuje teraz w Departamencie Stanu.
Czym się tam zajmujecie?
Polityką zagraniczną, głównie umowami międzynarodowymi.
- Zew natury. -Pójdę z nim.
Pogawędźcie sobie.
Dzięki.
To wspaniały facet.
- Nad czym teraz pracujesz? -Głównie nad raptorami.
To moi ulubieńcy.
Pamiętasz, jakie dźwięki wydawały?
Staram się nie.
Wszystkie hipotezy na temat inteligencji raptorów,
tego, co potrafiły, były zupełnie chybione.
- Mów. -Prześwietliliśmy czaszkę ze skamieliny...
i znaleźliśmy coś w rodzaju skomplikowanej komory rezonującej.
Chwileczkę. A więc mieliśmy rację.
- Dawały sobie sygnały dźwiękowe. -To klucz do ich organizacji stadnej.
Właśnie dlatego mogły działać wspólnie.
Tak koordynowały polowania, że ofiary były zupełnie zdezorientowane.
- Mogły się porozumiewać. -Znacznie lepiej, niż sądziliśmy.
Ellie, były sprytne.
Sprytniejsze od delfinów czy wielorybów.
Sprytniejsze od naczelnych.
Jeśli będziesz potrzebował pomocy, możesz na mnie liczyć.
Po prostu zadzwoń. W każdej sprawie, o każdej porze.
Jasne.
Wciąż jesteś najlepszy.
Mówię poważnie.
Niewielu nas zostało.
Badając przednie komory zachowane w różnych skamielinach,
byliśmy w stanie określić korelację górnego podniebienia z krtanią.
Dzięki temu można postawić hipotezę,
że raptory potrafiły wydawać zrozumiałe dla siebie dźwięki,
a to dawało im ogromną przewagę ewolucyjną.
Raptory były agresywne, inteligentne...
i dobrze zorganizowane.
Były w stanie polować w grupach i koordynować swoje działania.
Gdyby nie wyginęły na skutek wielkiego kataklizmu,
być może to właśnie one, a nie ludzie,
byłyby dominującym gatunkiem na tej planecie.
Mam nadzieję, że nie nudzili się państwo.
Z pewnością jest to pasjonujące dla nas, paleontologów.
Wiele jeszcze pozostaje do odkrycia.
I dlatego liczymy na państwa wsparcie.
Dziękuję.
Dziękujemy bardzo, doktorze Grant.
Czy są jakieś pytania?
Świetnie. A czy ktoś ma pytanie nie dotyczące Parku Jurajskiego?
Ani incydentu w San Diego,
którego nie byłem świadkiem?
Słucham pana.
Pańska hipoteza jest interesująca, ale czy oby nie wyssana z palca?
Gdy ONZ, rząd Kostaryki i cała reszta zdecydują, co zrobić z tą drugą wyspą,
naukowcy udadzą się tam i sprawdzą, jak jest naprawdę.
Dinozaury żyły 65 milionów lat temu.
Zostały z nich tylko...
skamieliny i to na podstawie nich...
prawdziwi naukowcy dokonują prawdziwych odkryć.
John Hammond i firma Ingen stworzyli w Parku Jurajskim...
genetycznie wyhodowane potwory.
Ni mniej, ni więcej.
To znaczy, że nie chciałby pan udać się na Isla Sorna...
i przeprowadzić badań, gdyby miał pan taką możliwość?
Żadna siła na ziemi i niebie...
nie ściągnie mnie na tę wyspę.
Co mamy, Nashy?
Karabin samopowtarzalny einhorn, kaliber 20 milimetrów.
Dziesięciostrzałowy, z magazynkiem i hamulcem wylotowym.
Naboje o dużej sile rażenia...
Udesky.
- Mówi Paul Kirby. Sprawdzam tylko... -Tak, proszę pana.
Wszystko gotowe.
Możemy ruszać, gdy tylko pan zapłaci.
Zgadza się,
dwóch najlepszych ludzi, jakich udało mi się znaleźć.
Nie, nie pracowałem z nimi osobiście,
ale proszę mi wierzyć, że mają doskonałe referencje.
- Wszystko w porządku? -Nie ma powodu do niepokoju.
To będzie zwykła przechadzka w parku.
Billy, nie za bardzo mi to wychodzi.
Spróbuj szczoteczką do zębów.
Musisz to robić powoli.
Odgarniaj po trochu.
Nie potrafię odróżnić skały od kości.
Właściwie to wszystko jest skała.
Wapń z kości zamienił się w skałę.
Ale można poczuć różnicę.
Szorstkie,
gładkie.
Szorstkie, gładkie.
MUZEUM GÓR SKALISTYCH WYDZIAŁ PALEONTOLOGII
Doktorze Grant.
Pan Brennan.
Jak poszło?
Jeszcze nie jest za późno na zmianę specjalizacji, Billy.
- Jest aż tak źle? -Gorzej.
- Za cztery tygodnie musimy skończyć. -Trzy.
Musiałem wypożyczyć sprzęt.
Chodź. Pokażę ci coś.
- Lubisz komputery, prawda? -Lubię liczydła, Billy.
Masz przed sobą przyszłość paleontologii.
To urządzenie do robienia modeli.
Wprowadzam dane dotyczące czaszki raptora.
Komputer odpowiednio je przetwarza...
i to urządzenie rzeźbi ją, warstwa po warstwie.
Gotowe.
To komora rezonująca welocyraptora.
Posłuchaj.
Świetna robota, Billy. Naprawdę.
Niestety, już trochę za późno.
Doktorze Grant? Paul Kirby, Kirby Enterprises.
Moja wizytówka. Jak leci, Billy?
Czym mogę służyć, panie Kirby?
Bardzo pana podziwiam.
I mam pewną propozycję, o której chcę z panem porozmawiać.
Zje pan dziś kolację ze mną i moją żoną?
- My zapraszamy. -Na pewno byłoby miło, ale...
jestem zmęczony, prosto po podróży. Może innym razem.
Proszę mi wierzyć, to pana zainteresuje.
- Bardzo chętnie. -Cudownie! To mi się podoba.
A więc do wieczora.
Billy, dziękuję, że przyszedłeś. Witam, doktorze Grant.
Amando, to Billy i doktor Grant.
Witam, pani Kirby.
Czego się napijecie?
- Dla mnie wódka z lodem. -Dwa razy, proszę.
- Od lat podziwiamy pańską pracę. -Naprawdę. Jest niezwykle inspirująca.
Amanda i ja uwielbiamy wojaże.
Byliśmy prawie wszędzie, gdzie można przeżyć jakąś przygodę:
Nil, Galapagos, K2.
Mamy nawet zarezerwowane miejsca na pierwszy turystyczny lot na księżyc.
W tym roku chcemy zafundować sobie na rocznicę ślubu coś szczególnego.
- Coś... -Zupełnie niepowtarzalnego.
Wynająłem samolot, by przelecieć nad Isla Sorna.
Chcielibyśmy, by był pan naszym przewodnikiem.
Proszę bardzo.
To bardzo miła propozycja, ale jestem bardzo zajętym człowiekiem.
Mogę polecić kilka osób, które mają odpowiednie kwalifikacje...
Nie, nie. Pan jest najlepszy.
Widział pan te zwierzęta na własne oczy. Nie ma panu równych.
Nie pozwolą wam przelecieć dość nisko, byście mogli cokolwiek zobaczyć.
Chodzi właśnie o to, że mamy pozwolenie na latanie nisko.
Jak nisko?
Nie jestem ekspertem, ale znacznie niżej niż ktokolwiek inny.
Właściwie zależy to wyłącznie od nas.
Nie do wiary.
Dzięki moim interesom, import-eksport, wschodzące rynki,
mam wielu prominentnych przyjaciół.
W tym wypadku chodzi o rząd Kostaryki.
Doktorze Grant, nie wyobraża pan sobie,
jak nam zależy na pańskim towarzystwie. To dla nas bardzo ważne.
Pani Kirby, ja...
No i oczywiście chcielibyśmy wesprzeć finansowo pańskie badania.
A zatem...
Mogę wypisać czek na dowolną sumę, doktorze Grant.
Proszę powiedzieć,
jaka pana zadowoli.
Niewiele ci płacę, ale stać cię chyba na lepszą torbę.
Nie chcę innej.
Ta przynosi mi szczęście.
Kilka lat temu ja i paru moich kumpli skakaliśmy na spadochronach...
ze skał w Nowej Zelandii.
Silny podmuch wiatru rzucił mnie na skalną ścianę.
To rzeczywiście szczęście.
Ten pasek uratował mi życie.
Zaczepił się o występ skalny, gdy spadałem.
Odwrócony darwinizm. Przetrwanie najidiotyczniejszych jednostek.
Alan, dziękuję, że mnie ze sobą zabrałeś.
Kości wciąż tam będą, gdy wrócimy.
To duża zaleta kości. Nigdy nie uciekają.
Poza tym ty mnie w to wplątałeś.
A nie mam zamiaru być sam z tymi ludźmi.
Nie licz na zbyt wiele.
Możliwe, że niczego nie zobaczymy.
Twoja kolej na bycie miłym.
Obudź mnie, gdy tam dotrzemy.
Skąd pan zna państwa Kirby?
Z kościoła.
Alan.
Alan!
Obudź się. Dolatujemy.
Do pilota samolotu zbliżającego się do Isla Sorna.
Znajdujecie się w zamkniętej przestrzeni powietrznej.
Macie natychmiast skręcić w kierunku...
O Boże, już zapomniałem.
Udało się, kochanie. Jesteśmy tu.
Cooper! Jeśli coś zobaczysz, krzycz!
Zamierzałem zachować to dla siebie.
Proszę państwa, na lewo od samolotu...
widać całe stado brachiozaurów.
Na przedzie grupy znajduje się samiec przewodzący stadu.
Udesky? Nash? Jak tam z przodu? Widzicie coś?
Jeszcze nie, panie Kirby.
Pani Kirby, proszę spojrzeć!
Widać tam stado...
Panie Kirby, jest lądowisko. Mam lądować?
Nie! Mówiłem ci, że najpierw chcę oblecieć całą wyspę.
Jak to? Nie możecie tu wylądować!
Spokojnie. Wyjaśnię...
Nie możecie wylądować na tej wyspie!
- Wszystko będzie dobrze. -Proszę się nie martwić.
- Oszaleliście? -Proszę usiąść!
Mógłby pan usiąść?
Billy,
powiedz, że nie wylądowaliśmy.
Eric!
Ben!
Chyba kogoś szukają.
Ben!
Doktorze Grant, wszystko w porządku?
- Przepraszam, że byliśmy brutalni. -Kto mnie uderzył?
To pewnie Cooper.
Co oni robią?
Zabezpieczają teren.
Niech mi pan wierzy. Na tej wyspie nie można być bezpiecznym!
Musimy wrócić do samolotu!
Niech pan powie żonie, by się nie darła. To bardzo zły pomysł!
- Amando! -Ben!
Kochanie, doktor Grant powiedział, że to zły pomysł.
Co?
Mówi, że to zły pomysł!
Co jest złym pomysłem?
Co to było?
Tyranozaur.
Nie sądzę. To coś większego.
Musimy uciekać! Natychmiast!
Do samolotu!
- A co z tym drugim? -Cooper to zawodowiec.
Poradzi sobie.
Do samolotu!
Nie martw się.
- Paul, nie możemy... -Nie martw się.
Oblecimy wyspę.
Pomóż mi, Udesky!
Zatrzymajcie się!
Co robisz?
To Cooper!
Zatrzymajcie się.
No już, z drogi!
Wiesz, że się nie zatrzymam.
O Boże!
- Odcięty dopływ paliwa! -Spadamy!
Wszystko w porządku?
Jesteśmy cali.
Niech wszyscy zostaną tam, gdzie są.
San Juan. Mayday, mayday!
Kto ma telefon satelitarny?
Ja. Mam go tu.
Brak sygnału. Radio nie działa.
Jeszcze nie wylądowaliśmy.
- Nie można ustanowić połączenia. -Cholera!
Co to było?
Uspokój się!
Spokojnie. O co chodzi?
- Co to? -Spokojnie!
Trzymajcie się!
Ratunku!
Pani Kirby, proszę wrócić!
Amando!
Za mną! Tędy!
Tutaj.
Myślę, że go zgubiliśmy.
W porządku, nie żyje.
Ani drgnąć.
Nie! Proszę przestać.
Należy mi się jakieś wyjaśnienie, panie Kirby.
Dzwoniliśmy do wszystkich. Robiliśmy, co się da.
Nikt nie chciał pomóc. Rząd Kostaryki stwierdził, że tu nie wolno latać.
W ambasadzie USA, naszej ambasadzie...
powiedziano nam, że musimy się pogodzić z najgorszym. Wierzy pan?
Puściła pani 12-latka samego?
- Nie! -Nie był sam. Był z przyjacielem.
Benem Hildebrandem.
Paul i ja rozwiedliśmy się rok temu.
Dobrze, ale dlaczego ja?
Powiedział, że potrzebujemy kogoś, kto już tutaj był.
Tak, ale nie powiedziałem, że macie kogoś porwać.
Nigdy nie byłem na tej wyspie.
Ależ tak. Opisał pan to w książce.
To była inna wyspa, Isla Nublar. To jest Isla Sorna.
A więc są dwie wyspy, na których żyją dinozaury?
- Nie mieszaj się do tego. -Kiedy zaginęli?
- Osiem tygodni temu. -Prawie osiem.
Billy, wrócimy do samolotu i zabierzemy, co się da.
Potem ruszymy w stronę brzegu.
Doktorze Grant, nie opuścimy tej wyspy bez naszego syna.
Więc możecie go szukać.
Lub pójść z nami, jeśli nie będziecie opóźniać marszu.
Tak czy owak,
prawdopodobnie nie wyjdziecie z tego cało.
Więc co robimy?
Szukamy waszego syna,
idąc w tym kierunku, co oni.
Świetnie.
Przepraszam.
Już to widziałeś, Paul.
Ile kilogramów zrzuciłeś?
Około jedenastu. Sporo pływałem.
Pływałeś? Nie cierpisz pływania. Zresztą nie umiesz pływać.
Nauczyłem się.
- Dobrze wyglądasz. -Ty też.
- Jak byś go zaklasyfikował, Billy? -No cóż,
to superdrapieżnik.
Suchomimus.
- Ten z długim ryjem. -Nie, coś większego.
- Barionyks. -Tamten ma inny grzbiet.
Spinosaurus aegypticus.
- Nie pamiętam, by był na liście Ingenu. -Bo go tam nie było.
Człowiek zastanawia się, co jeszcze robili.
Proszę powiedzieć, panie Kirby. Gdy wspinał się pan na K2,
to na jakiej wysokości rozbił pan obóz, 7 500 metrów czy 9 000?
9 000. Byliśmy blisko szczytu.
Byliście 300 metrów ponad nim.
Nie, to często spotykany błąd.
Firma Kirby Enterprises w ogóle nie istnieje, prawda?
Tak naprawdę to Kirby, Farba i Glazura. Sprzedajemy też armatury łazienkowe.
Mamy sklep w centrum handlowym Westgate w Oklahomie...
A więc pański czek nie ma pokrycia.
- Zapłacę wam tyle, ile jestem winien. -Znakomicie.
Jesteśmy w najgorszym miejscu na Ziemi i nie zarobimy ani centa!
Zaczekajcie, przyjaciele!
Wynagrodzę wam to.
Jeśli będziecie urządzać łazienkę albo kuchnię...
- Nie jesteś najemnikiem, prawda? -Nigdy nie mówiłem, że jestem.
To prawda. Więc kim jesteś?
Agentem turystycznym. Ktoś zachorował i nie mógł lecieć.
Przepraszam.
- Więc prowadzisz sklep? -Farby i glazura, tak.
- Niełatwo zorientować się, kto kim jest. -Święta prawda.
- Eric! -Cicho.
Możesz przestać?
Dr Grant mówi, że to bardzo niebezpieczne terytorium.
Może powinniśmy się rozdzielić.
- Przeszukamy większy obszar. -Dr Grant mówi, że to zły pomysł.
Dr Grant mówi...
Po co wynajmować eksperta, gdy nie korzysta się z jego rad?
Tyle że doktor Grant nie szuka Erica.
- Szuka brzegu. -No dobra, krzycz sobie.
Ale gdy zaatakuje cię jakiś potwór, nie biegnij do mnie z płaczem.
- Z pewnością tego nie zrobię. -Co? Co powiedziałaś?
- Co powiedziałaś? -Nieważne! Daj spokój, Paul!
Jeśli się rozdzielimy, idę z wami.
Pani Kirby!
Pani Kirby, jest niewielka szansa na to, że są jeszcze w pobliżu.
Dzielny chłopak.
Chodźcie tu!
To moja kamera.
Bateria się wyczerpała.
Mam pomysł.
Proszę mi dać kamerę.
Gdzie byłaś, mamo?
Dobra, łap.
Łap, mamo.
- Eric. -Mamo, miałaś to złapać!
Nakręciłam to rano tego dnia, gdy zniknęli.
Teraz ja. Daj mi to.
No już, daj.
Widzisz już coś?
Jeszcze nie.
Co to było?
Odepnij nas.
- Ta duża sprzączka! -Nie widzę. Nie dam rady!
Odepnę cię, dobrze?
Raz, dwa, trzy!
Jesteś cały? Skaczę.
Kamera wciąż jest włączona.
Żyje. Wiem, że on żyje.
Znajdziemy go.
Umiesz na tym latać?
Raczej tak.
Pod warunkiem, że jest całe.
Zabierzmy to.
Może się przydać do przyciągnięcia uwagi, gdy zobaczymy jakiś samolot.
Ciągnij.
Mam go, spokojnie!
O Boże!
Już dobrze, jest pani wolna.
Niech ją pan przyprowadzi, panie Kirby!
Amando!
Zaczekaj!
Amando!
Amando, zatrzymaj się.
Przykro mi z powodu Bena.
Nie chodzi o Bena, Paul.
Ale o Erica. Jest tam zupełnie sam.
Wiem.
Nasze dziecko jest zupełnie samo.
Posłuchaj. Znajdziemy go.
Obiecuję.
Paul.
Doktorze Grant!
Powinien pan to zobaczyć!
Gniazdo raptora.
Znajdziemy go.
Nie słyszysz, co mówię? Znajdziemy go.
Chłopak jest sprytny.
Pamiętasz, co robił, gdy miał w domu szlaban?
Gdzie jest Billy?
Co robisz?
Fotografowałem gniazdo.
Nie rób tego więcej.
Przepraszam.
Jeśli cię stracę, zostanę sam z tymi cholernymi turystami.
Założę się, że Eric gdzieś tam jest.
Postawiłbym na to ostatnie pieniądze!
Co to może być?
Jak dla mnie to co najmniej Holiday Inn.
- Eric! -Paul! Nie.
Do licha.
Ktoś ma drobne? Przyjmuje tylko 25-centówki.
Mam dolara i dziesięć centów.
Tak się tworzy dinozaury?
Nie.
Tak się bawi w Boga.
Tędy!
Zamknięte!
- Tędy! -Szybko!
Tu jesteśmy!
Pchaj!
O Boże.
Woła o pomoc.
Idziemy!
Pomiędzy stado!
W stronę drzew!
Udesky.
Panie Kirby!
- Billy? -Jest z panem Alan?
O Boże.
Panie Udesky!
Nie żyje.
O Boże, żyje.
Proszę zaczekać. Coś tu nie gra.
Musimy mu pomóc.
Amando!
Trzymaj się!
Zastawiły pułapkę.
Naprawdę to zrobiły.
Co mówicie?
Czego szukacie?
Zaczekaj!
Dzięki.
Wielkie dzięki, Eric.
Wie pan, kim jestem?
Tak.
Są tu twoi rodzice. Szukają cię.
Razem?
Razem.
To niedobrze.
Niezbyt dobrze się dogadują.
Zdziwiłbyś się, co potrafią zrobić ludzie,
gdy muszą.
Jest pan Alanem Grantem.
Co pan tu robi?
Twoi rodzice...
zabrali mnie dla towarzystwa.
Czytałem obie pańskie książki.
Pierwsza podobała mi się bardziej.
Ta napisana przed pobytem na wyspie.
Wtedy jeszcze lubił pan dinozaury.
Wtedy jeszcze nie próbowały mnie pożreć.
Zostało tu po firmie Ingen dużo różnych rzeczy.
Broń też?
Nie, a właśnie zużyłem ostatnie granaty gazowe.
Doceniam to.
Ostrożnie z tym. To tyranozaura.
Odstrasza mniejsze dinozaury,
ale przyciąga takiego bardzo dużego, z płetwą grzbietową.
To mocz tyranozaura?
Jak go zdobyłeś?
Lepiej, żeby pan nie wiedział.
- Deser? -Chętnie.
Jestem zdumiony, że udało ci się przetrwać na tej wyspie osiem tygodni.
Tak krótko tu jestem?
Żyjesz i to jest najważniejsze.
A ja dzięki tobie, i to jest coś, co nas łączy.
Czytałeś książkę Malcolma?
Tak.
I co?
Nie wiem. To znaczy...
Za bardzo się w niej wymądrzał.
I była zbyt chaotyczna. Wszystko jest chaosem.
Wydawał się niezwykle zadowolony z siebie.
A więc to już druga rzecz, która nas łączy.
Słyszy pan?
Kompsognatusy!
Alan!
Niezależnie od tego, jak się to skończy,
nie była to twoja wina.
Eric zawsze był silnym dzieckiem.
Zawsze.
A gdy jeszcze poznał Bena Hildebranda,
to...
No cóż.
Co? Dokończ.
Twierdzę tylko, że to nie twoja wina.
Nie.
Gdyby został z tobą, byłby całkowicie bezpieczny.
Nigdy nie przekraczasz dozwolonej prędkości.
A ja w trzy lata rozbiłam doszczętnie trzy samochody.
Nie trzy.
Buick nadawał się do naprawy.
Powiedziałem, że jest inaczej, bo chciałem kupić sportowy wóz.
Przykro mi, że musisz tu być.
Ja nie żałuję.
Przy brzegu rzeki jest łódź.
- Jest chyba w dobrym stanie. -Łódź ratunkowa?
Nie.
Jakaś porzucona.
Ale pływa.
Trzymamy się planu.
Idziemy w stronę brzegu.
Nie zamierzasz szukać doktora Granta?
Alan chciał, byśmy szli w stronę brzegu. Jeśli żyje, też tam idzie.
Zgadzam się.
A co z Erikiem?
Eric to sprytny chłopak.
Pewnie wie, że największe szanse ma na brzegu.
Wie, że duże dinozaury są w centrum wyspy.
Prawda?
Jasne.
- Wie pan, co to jest? -Pazur raptora. Miałem taki.
Skamielinę.
Mój jest nowy.
Dobrze poznałeś wyspę?
Trzymałem się blisko zabudowań.
Pomyślałem, że jeśli będą mnie szukać, to zaczną właśnie tam.
Musimy dotrzeć do brzegu wyspy. Taki był plan.
Jest pan pewien?
Im bliżej wody, tym większe zagrożenie.
Jeśli uda nam się zejść do kanionu,
popłyniemy rzeką do brzegu wyspy.
Po znalezieniu twoich rodziców.
A co potem?
- Nie wszystko naraz. -Niech pan posłucha.
Co?
To telefon satelitarny mojego taty!
Zaczekaj. Skąd wiesz?
"Kirby, Farby i Glazura w Westgate!"
Tato!
Mamo!
Mamo! Tato!
To Eric! Tędy!
Mamo! Tato!
Wiedziałem. Mój Boże.
Wiedziałem.
O Boże.
Cieszę się, że cię widzę.
Masz moją torbę.
Tak. Szczęśliwy pasek.
Chcesz, żebym ją poniósł?
Musimy znaleźć jakąś dziurę.
- Skąd wiedziałeś, że tu jesteśmy? -Telefon.
Z tą durną melodyjką. Usłyszałem go.
- Mój telefon? -Telefon satelitarny.
- Gdzie jest? -Nie mam go.
- Kiedy go ostatnio używałeś? -W samolocie.
Ktoś do mnie zadzwonił i...
- Co? -Pożyczyłem go Nashowi.
Musiał go mieć, gdy...
W nogi.
Alan, możesz oddać mi torbę?
W porządku, mogę ją nieść.
Proszę, oddaj mi torbę.
Nie jest bezpieczna.
Jaja raptora.
Ukradłeś jaja raptora?
Teraz wszystko jest jasne.
Przysięgam, że gdybym wiedział, że do ciebie trafią...
To był impuls. Pomyślałem, że są warte fortunę.
Starczyłoby nam funduszy na 10 lat badań.
Musisz mi uwierzyć.
To była głupia decyzja, ale miałem dobre chęci.
"Dobre chęci".
Dobrymi chęciami jest piekło wybrukowane.
Wiesz co, Billy?
Uważam,
że nie jesteś lepszy od ludzi, którzy stworzyli to miejsce.
Co pan robi? To przez nie ścigają nas te potwory.
Te potwory wiedzą, że mamy jaja.
Jeśli wrzucę je do rzeki, nie przestaną na nas polować.
- A co będzie, jeśli złapią nas z nimi? -A co będzie, jeśli złapią nas bez nich?
Na dnie kanionu jest łódź.
Możemy spróbować dotrzeć nią do brzegu wyspy.
- Jest pan cały? -Tak.
Zrobimy to po kolei, dobrze?
Dobrze, chodźcie!
Pojedynczo!
Słuchaj, Eric.
Zostawiam cię tylko na minutę. Pójdziesz zaraz po mnie, dobrze?
Mamo!
Byłem sam w cysternie przez osiem tygodni.
Wytrzymam jeszcze dwie minuty bez ciebie.
Tak, jesteśmy teraz wszyscy razem.
Dobrze, Eric.
Chodź, kochanie!
Idź.
Mamo?
O Boże.
- Co to jest? -Klatka na ptaki.
Na co?
Tato!
Eric!
Nie widzę go!
Nie!
Tędy!
Stój, Billy! Nie rób tego!
Eric, nie poddawaj się!
Eric!
Skacz!
Billy!
Puść się teraz!
- Eric! -Jest tam.
Jest tam! Po drugiej stronie rzeki!
Zabierz go stąd!
- Nie! -Chodź, Eric.
A co z Billym?
Walcz, Billy!
Stój.
Uciekajcie!
Jest pełno paliwa.
Musimy teraz dotrzeć do brzegu wyspy.
I dać jakiś sygnał.
Rozpalić ognisko albo coś takiego. Żeby widać nas było z powietrza.
Doktorze Grant?
Cześć, Eric, jak się masz?
Przykro mi z powodu Billy'ego.
Wiesz, co mu powiedziałem podczas ostatniej rozmowy?
Powiedziałem:
"Nie jesteś lepszy od ludzi, którzy stworzyli to miejsce".
A to nieprawda.
Billy był po prostu młody. To wszystko.
Uważam, że istnieją dwa typy chłopaków.
Ci, który chcą być astronomami,
i ci, co chcą być astronautami.
Astronom, jak paleontolog,
prowadzi badania w bezpiecznym miejscu.
- Ale nigdy nie poleci w kosmos. -Właśnie.
To różnica między wyobraźnią a doświadczeniem.
Możliwość dotknięcia tego, co się bada.
Tego właśnie chciał Billy.
Doktorze Grant.
Wie pan co, doktorze?
Billy miał rację.
Posłuchajcie.
Znajdźmy go, zanim się wyłączy!
Eric, zostań w łodzi.
Tu jest.
O Boże.
Mam go.
Halo?
Ty też możesz korzystać z uroków...
pięknej Guadalajary.
Zjeść smaczny posiłek w 4-gwiazdkowym hotelu.
Uwaga!
Proszę go wyłączyć.
Starczy baterii na jedną rozmowę.
I proszę nie dzwonić do ambasady amerykańskiej.
Nie kiwną palcem.
Chodźcie tu! Popatrzcie!
- Makrele. -Coś je przestraszyło.
Niech pan uruchomi silnik, panie Kirby.
Otwórz zawór!
Odbierz.
Halo?
Ellie?
Halo?
Charlie!
- Charlie! -Halo?
Charlie, daj słuchawkę mamie!
Daj słuchawkę mamie!
Mówi Pan Dinozaur!
- Dobrze. -Posłuchaj, Charlie.
Charlie!
Zaniesiesz słuchawkę mamie?
Charlie!
Witajcie!
Tu jest cudownie!
Cześć! Jak się macie?
Będzie wspaniale.
- Kto dzwoni? -Pan Dinozaur.
Tak? Alan?
Zajrzyjcie do skrzyni! Znajdźcie broń!
Gdzie telefon?
- Tam! -Łapcie telefon!
Ellie, posłuchaj!
Dzwonisz z komórki? Nic nie słyszę.
Rzeka! Druga wyspa!
Rzeka!
Halo?
Tato!
Paul, ty draniu!
Nie możesz mnie teraz opuścić!
Nigdzie się nie wybieram!
Pamiętacie, jak dwa lata temu pojechaliśmy na ryby?
Jak wodowałem łódź i zatonęła przyczepa?
Ciężarówka próbowała nas wyciągnąć i też wpadła do wody.
Kierowca ciężarówki chciał mi dołożyć.
Tęsknię za łowieniem ryb.
Panie Kirby.
Kim jest ta pani, do której pan zadzwonił?
Skąd pan wie, że zdoła nam pomóc?
To osoba, na którą zawsze mogę liczyć. Wiele jej zawdzięczam.
- Chyba nigdy jej tego nie powiedziałem. -A powinien pan.
Słyszysz?
Ocean.
Chcą odzyskać jaja.
Dzięki temu jeszcze żyjemy.
Wszyscy na ziemię. Rzucają nam wyzwanie.
Myśli, że to ty ukradłaś jaja.
Schowaj się za mną.
Daj mi jaja.
Zrób to, mamo.
Nie. Zawołaj o pomoc.
To helikopter.
Doktor Grant?
- Doktor Alan Grant? -Przestań!
To bardzo zły pomysł!
- Drugi oddział, ruszać się! -O rany!
Musi jej pan podziękować. Przysłała całą armię.
Niech Bóg cię błogosławi, Ellie.
- Czy ten człowiek był z panem? -Co?
Udało wam się.
Tak.
Ocaliłem twój kapelusz.
- Doktorze Grant, musimy już lecieć! -No tak.
To najważniejsze.
Doktorze Grant!
Mógłby pan tu usiąść i zapiąć pas?
Morski Cień do Burzy Piaskowej, sześć osób na pokładzie.
Tu Burza Piaskowa, zrozumiałem.
Co to, do licha?
Doktorze Grant, proszę spojrzeć!
Dokąd lecą?
Nie wiem. Może szukają nowych miejsc na założenie gniazd.
Mają przed sobą cały świat.
Niech no tylko spróbują uwić gniazda w Oklahomie.
Wracajmy do domu.